Agenda

24 juni 2017:
Trap ALS de wereld uit
Mini-camping 't Schaepeweitje
Noordweg 5, Biggekerke

Sponsors

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Comité van aanbeveling

Drs. J.M.M. (Han) Polman

Commissaris van de Koning in Zeeland

Drs. K.M.H. (Karla) Peijs

Oud-Commissaris van de Koningin in Zeeland

Drs. B.C.F. (Ben) Ras

Revalidatiearts

G.C.G.M. (Gerard) Rabelink

Burgemeester Schouwen-Duiveland

Drs. L.J. (René) Verhulst

Burgemeester Goes

Drs. J. (Jan) de Graaf

Directeur Werkt voor Ouderen

Drs. W.J.A. (Wim) Dijkstra

Oud-burgemeester Vlissingen
PDF Afdrukken E-mailadres

 

Spinningmarathon
Wegens privé omstandigheden gaat de spinningmarathon op 24 maart in Ter Reede niet door.

Benefietconcert "Het Veerse Scheepstuig"

Op 21 november 2015 treedt dit shantykoor geheel belangeloos op om bij te dragen in de strijd tegen ALS. 
Het koor wordt gevormd door ongeveer 40 zangers, een muziekensemble en dirigente Elena Berdnikova. Met enthousiasme en muzikaliteit brengen zij vierstemmige internationale zeemansliedjes (die natuurlijk vaak over de liefde van de havenvrouwen gaan...) ten gehore. Het koor heeft in de afgelopen jaren bij landelijke wedstrijden bijzonder hoge ogen gegooid.



Naast een twintigtal landelijke optredens heeft het koor inmiddels ook internationale ervaring door uitvoeringen tijdens cultuurreizen en nostalgische zeereizen. Veel van hun liedjes zijn ook op cd opgenomen.

Het optreden vindt plaats in de Ontmoetingskerk in Goes (recht tegenover het ziekenhuis) en begint om 19:30.
Kaarten à € 8,50 pp zijn te verkrijgen bij: rijwielhandel "De Kromme Spaak" in Kapelle en bij de Agrimarkt in Goes.
Ook kunnen kaarten via deze website besteld worden, klik hier.

Alle info op een rij:
Datum:   21 november 2015
Locatie:   Ontmoetingkerk, Goes 
Tijd:     19:30 uur zaal open; 20:00 uur begin concert
Entree:   € 8,50 inclusief pauzeconsumptie

Kom en laat u mee voeren op de klanken van de gevoelige liedjes van de zeemannen van alle tijden.



Verslag van een ongewone reis

Begin augustus dit jaar heb ik meegedaan aan de Fjallraven Classic. Een trektocht van 110 km door Zweeds Lapland, een gebied in het noordelijkste puntje van Zweden. Een route die door een fantastisch maar verlaten gebied loopt en onderdeel is van het Kungsleden wandelpad. Ik heb me tijdens deze tocht laten sponsoren door familie, vrienden en kennissen me als doel geld in te zamelen voor de Stichting ALS. Bij terugkomst op 13 augustus heb ik mijn sponsoren onderstaand reisverslag gestuurd:

"Ik ben inmiddels terug! En ik kan jullie zeggen; het was zwaar maar geweldig. Afgelopen donderdagavond was ik weer thuis na een week van inspanning maar ook genieten. Een grote happening met een mengeling van deelnemers uit alle windstreken; Aziaten, Europeanen, Amerikanen, gezinnen, mensen met honden, mensen in alle kleuren, in alle maten en soorten. In totaal zo’n 2000 deelnemers die verdeeld over drie dagen en verschillende startblokken in Nikkaluokta aan de start verschenen. Zelf maakte ik deel uit van een groep van 30 personen. Het woord start doet vermoeden dat het een wedstrijd was maar dat was het zeer zeker niet. Het pad wat je loopt is al heel oud en min of meer, ook door de aanduidingen, toch vrij eenvoudig te volgen. Voor de fanatieke wandelaars; het pad maakt onderdeel uit van het bekende Kungsleden pad (Koningspad). Verdwalen is bijna niet mogelijk en daarbij komt dat iedere deelnemer een fel oranje doekje op de bovenkant van zijn rugzak moet bevestigen om je in geval van nood ook vanuit de lucht te kunnen zien. Van kilometers afstand kun je daardoor soms je mede wandelaars al voor je uit zien lopen. Een niet altijd bemoedigend beeld moet ik zeggen. Om je niet helemaal aan je lot over te laten zijn er onderweg posten waar medische verzorging is en kun je onderweg op een aantal plaatsen bijvoorbeeld een broodje rendiervlees (Lap Donald, echt waar) met een blikje fris kopen. Heerlijk!  Deze plekken zijn vaak gekoppeld aan de stempelposten waar je je Wandelpaspoort laat afstempelen om aan het eind van de tocht in bezit te kunnen komen van het bijbehorende “speldje”. Voor mij niet het belangrijkste, maar toch; je wilt zo’n stempeltje, hoe eenvoudig toch ook niet missen.

Bij het registratiepunt/inschrijfpunt/startpunt kun je je rugzak naast je gewone bagage vullen met gasflesjes en verschillende zakken “droogvoer”. Dit “droogvoer” kun je tevoren proeven en vervolgens neem je voor een paar dagen je ontbijt, lunch en diner mee. Onderweg een beetje water uit een beek koken, toevoegen aan je zakje “droogvoer” (pasta en muesli smaakte mij het beste) effe wachten en klaar is je eten. Na vijf dagen ben je echt toe aan iets anders kan ik je vertellen, maar het voedt wel!

Ja en de tocht zelf. Ik had jullie eerdergeschreven dat er helemaal niets was wat voorzieningen betreft. Niet helemaal waar moet ik toegeven. Op veel stempelposten bleek een “camping”, bestaande uit een soort van toilet (wel zitten maar doorspoelen helaas niet mogelijk ) en soms een klein winkeltjes waar je een reepje, koek en een blikje bier kon kopen. Maar verder heel primitief en de plek voor je tentje is niet zoals op een reguliere camping afgebakend. Nee gewoon een plekje zoeken waar jij denkt dat het kan. Is er geen “camping” dan is het gewoon kamperen in de vrije natuur. Een vreemde ervaring vond ik dat het gedurende de nacht niet echt donker wordt. Hooguit schemerig. Je weet dat het zo is maar het was voor mij een aparte ervaring. Vooral met slapen, wat voor mij gekoppeld moet zijn aan donkerte. Gelukkig deed een ooglapje, overgehouden aan aan eerdere vlucht met de KLM, dan wonderen. Koud dat was het er ook. Zeker ‘s-nachts. In een isolatie mummy slaapzak het nog koud hebben met sokken, twee shirts en een donsjas aan. Brrr... Ik schat zo’n 4-5 graden. “Luxe” was wel dat er onderweg bij een paar van die “campings” de mogelijkheid voor een sauna bezoekje was. Nee, geen type Veluwse Bron, Thermen Busloo of andere luxe sauna; nee gewoon berkenbomen stoken in een kachel en je afkoelen in het nabijgelegen meertje (koud!!) maar na een lange en inspannende dag pure wellness!

Verbinding voor GSM, Internet, nee het is er gewoon niet. Heerlijk rustig zo blijkt. Het enige wat je hoort zijn stemmen van je medewandelaars, de wind, het geluid van een kabbelend beekje of een waterval en dat is het wel zo’n beetje. Toen we in Abisko aan het einde van de tocht waren klonk ineens het geluid van een rijdende trein en van een paar auto’s . Je schrikt in eerste instantie omdat je die geluiden heel even niet herkent en je realiseert dat je de afgelopen vijf dagen in natuurlijke “stilte” hebt gelopen. Bizar maar tegelijkertijd ook fantastisch om te ervaren. Om vervolgens met z’n allen weer over te gaan tot de orde van de dag en iedereen zijn smartphone weer opstart, oplaadt en gaat Appen wat dan weer kan. Werkelijk ieder beschikbaar stopcontact was gevuld met een oplaadsnoer. Grappig om te zien dat we ons kennelijk allemaal, inclusief mezelf, kunnen afzonderen van de buitenwereld maar als die weer beschikbaar is acuut in de gebruikelijke en bekende modus springen van mogelijkheden.

Maar ik dwaal af. Doe je trouwens tijdens het lopen meer dan eens. Vooral als je benen, je rug en je voeten pijn doen van het lopen. Als ik dan weer eens “stuk” zat tijdens de tocht bedacht ik me dat de ene voet voor de andere zetten de enige weg was om vooruit te blijven komen. Je komt er dan echt vanzelf en teruggaan is echt geen optie, sterker nog; is veel erger. Naast de gedachte van de ene voet voor de andere zetten was de gedachte aan wat een ALS patiënt allemaal niet meer kan ook een hele goeie motivatie om ondanks alles door te blijven gaan. Tenslotte kon ik, zij het ongemakkelijk, nog steeds bewegen.

Als je je inschrijft heb je een voorstelling van het pad wat je denkt te gaan lopen. Je probeert thuis te trainen, in totaal uren aan een een stuk, maar de situatie trainen gelijk de werkelijkheid is bijna niet mogelijk. Met uitzondering van de vele houten planken die op het parcours liggen is de route bezaaid met stenen en rotsblokken. Kleine, grote, heel grote en nog grotere. Dat maakt dat je bij iedere stap na moet denken waar je je voeten zet. Die stenen vervloek je soms en het maakt ook dat je lange tijd doet om een afstand te overbruggen. Om een voorbeeld te noemen: de afstand vanaf de start in Nikkaluokta naar onze eerste kampeerplek, iets voorbij Kebnakaise, bedroeg 24 kilometer. Uitgaande van 5 km per uur doe je daar normaal gesproken zo’n 4,5 - 5 uur over maar in ons geval bijna 10 uur! En dat de andere dagen weer. Om maar een indruk te geven van de route. Die verdomde stenen maken ook dat je soms vergeet om rond je heen te kijken en te genieten van het prachtige maar soms ook desolate landschap met mooie vergezichten. Is bijna niet uit te leggen.

En dan de ontlading bij de aankomst in Abisko. Fantastisch! Iedereen wordt bij binnenkomst onthaald met applaus en even voel je pijnlijke lijf niet. Hoe het voelt om daarna onder een douche te staan, je haar te wassen met shampoo en je baard te scheren laat zich raden. Puur genieten! De biertjes smaken daarna dan ook prima en als er ‘s avonds in een grote tipi tent een goede coverband speelt, het bier rijkelijk schuimt voel je je pijnlijke voeten en andere zere lichaamsdelen tijdens het dansen nauwelijks meer.

Dan nog over de sponsoring voor de Stichting ALS. Ik had geen idee wat het op zou gaan leveren, als het maar iets zou opleveren. En dat heeft het!! Velen van jullie hebben gedoneerd waarvoor ik jullie allemaal hartelijk wil bedanken."

Op 31 augustus, de sterfdag van mijn aan ALS overleden broer, heb ik een bedrag van € 2.081,50 overgemaakt naar de Stichting ALSZeeland. Ik twijfel er niet aan dat het geld besteed gaat worden aan daar waar te voor is bedoeld; namelijk onderzoek doen naar de oorzaak en bestrijding van de ziekte ALS.

Wat een prachtig verhaal Jos, dank voor het delen van je ervaringen. We hopen dat je nog heel lang nagenieten kunt van je reis. Ook bedanken wij je voor je enorme donatie.



ALSZeeland chocolade

(Bijna) het gehele jaar door verkopen wij overheerlijke Fairtrade chocola. Afhankelijk van het jaargetijde zijn het bonbons, een andere periode paaseitjes of chocoladeletters. Ze zijn te koop in de diverse marktkramen, maar ook kunt u ze via deze site bestellen.

 

 

Woont u in Zeeland en organiseert u ook een activiteit waarbij ALS centraal staat? Neem dan aub contact met ons op, wij willen graag de gegevens van uw activiteit op de website plaatsen.

 

Donatie meter 2017

€30000
donation thermometer
donation thermometer
€4498
donation thermometer

2016: € 26.240
2015: € 20.862
2014: € 33.250
2013: € 18.432
2012: € 48.325
2011: € 28.991
2010: € 8.718
2009: € 3.700
2008: € 3.100

Totaal: € 192.808

ALS Zeeland

Banner
Stichting ALSZeeland
info@alszeeland.nl
Bankrekening Iban:
NL 61 RABO 0168 8271 66
RSIN: 851162526

Anbi

Banner

Social Media

Banner

ALS Nederland

Banner
Stichting ALS Nederland
Koninginnegracht 7
2514 AA Den Haag
Tel. 088-6660 333
info@stichting-als.nl
NL50 INGB 0000 100000